Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16788 K.2012/13402

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise, kadının boşanma davası, kusur belirlemesi ve reddedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın manevi tazminat istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı koca, kadına takılan ziynetlerin iadesini istemiştir. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde değildir. Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Davalı-davacı kocanın bu istemi bağıştan rücuya ilişkindir (B.K.md.244/2). Dava genel hükümlere tabii olup, görev genel mahkemeye aittir. Görev, kamu düzenine ilişkindir. Yargılamanın her aşamasında re'sen göz önüne alınır. Mahkemece bu istem yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.