Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17206 K.2012/26611

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki boşanma davası ve reddi hakim talebinin reddine ilişkin karar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı R.Y.vekili Av. ..geldi. Karşı taraf davacı-davalı S. Y.gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının, karşılık davasında kocanın kusurlarını affettiğine, en azından hoşgörü ile karşıladığına dair bir beyan ve tutumu bulunmamaktadır.

Buna karşılık, eşini yıllarca baskı altında tutup birlik görevlerini yerine getirmeyen eşinin ailesiyle görüşmesine engel olan ve onu ortak konuttan kovan kocanın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde; yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.