Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17455 K.2012/13687

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine hakaret edip asılsız ithamlarda bulunarak küçük düşmesine neden olduğu, alın götürün, beni bundan kurtarın diyerek onu istemediğini açıkladığı, davacı kadının ise kendisini sürekli başkaları ile kıyaslayıp onların varlık ve olanaklarına sahip olabilmek için kocasına baskı yaptığı ona hakaret ettiği, taraflar arasında şiddetli geçimsizlik olup evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, devamında eşler açısından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, bu sonuca ulaşılmasında davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı kadının evlilik birliğini kurtarabilirmiyim düşüncesiyle kocaya bu konuda çaba harcaması için teklifte bulunması onu affetmek veya eylemlerini hoşgörü ile karşılamak anlamına gelmeyeceği gibi davalı koca teklifi reddederek birlikte yaşamaktan kaçınmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.