Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17701 K.2012/14120

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Velayeti davacı anneye bırakılan müşterek çocuğun dava süresince davalının yanında bulunduğu bakım ve eğitim giderlerinin baba tarafından karşılandığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olacak şekilde tayini usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.