Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17859 K.2012/26606

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2012 günü temyiz eden davalı K.D.vekili Av. .geldi. Karşı taraf davacılar ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı E.D. D., 14.09.2009 tarihinde açmış olduğu davada boşanma ve Türk Medeni kanunun 174/2. maddesine dayalı olarak manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Davacı 28.12.2009 tarihide vefat etmiş olup, davaya Türk Medeni Kanunun 181. maddesine dayanarak mirasçıları tarafından devam edilmiştir.

Türk Medeni Kanunun 181. maddesi de boşanma davası devam ederken eşlerden birinin ölümü halinde ölen eş mirasçılarının davaya devam etmeleri; sadece sağ kalan eşin mirasçılık sıfatını sona erdirmeyi amaçlayan kusurunun tespitine yöneliktir. Burada iradi olmayan yasadan doğan bir taraf değişimi bulunmakla birlikte; davanın ilk hali ile devam ettirilen dava arasında; tarafları, konusu ve sebebi bakımından esaslı farklılıklar mevcuttur.

Somut olayda, evlilik boşanmayla değil, ölümle sona erdiğinden; ölen eşin mirasçılarının davaya manevi tazminat yönünden devam etmeleri söz konusu değildir. Mahkemece manevi tazminat talebi hakkında “konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına” kararı verilecek yerde bu isteğin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.