Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18095 K.2012/14187

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden, davalı kadın tarafından ise; tümüne yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının sadakatsiz davranışlar içine girdiği, davacı kocaya atfedilecek bir kusurun varlığının kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının sadakatsiz davranışlar içine girdiği, davacı kocaya atfedilecek bir kusurun kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadın tamamen kusurludur. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı kocanın manevi tazminat (TMK:m.174/2) talebinin reddi ve tamamen kusurlu davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına (TMK.m.175) hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.