Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18717 K.2012/14874

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı boşanma davası davalı kadının asıl (ağır) kusurlu olduğu belirtilerek kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kocanın, kadının açtığı ve kabul edilen Balıkesir 1. Aile Mahkemesinin 2006/805 esas, 2007/325 karar sayılı nafaka dava dosyası gerekçesinde eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği çocuğu ile evden kovduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayanak teşkil eden ilk davayı açan ve davası ret ile sonuçlanan davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken davalının ağır kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru değilse de Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi şartları gerçekleşmiş olduğundan verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibari ile doğru olup davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş, kadının sürekli ve düzenli geliri olup Türk Medeni Kanununun 175'nci madde şartları gerçekleşmediğinden aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Toplanan delillerden, davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi şartları gerçekleşmiş olduğu nazara alınmadan davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminat verilmemesi doğru görülmemiştir.