KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/18897 E., 2012/14983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Eyüp l. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 17.06.2011
- Numarası
- Esas no:2010/8 Karar no:2011/562
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, manevi tazminat, ziynetler ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı koca boşanma davasında kendisini vekil ile temsil ettirmiştir. Boşanma davası kabul edilen davacı koca yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.
3-Davalı kadının, davacı kocada kaldığını ileri sürdüğü ziynetlerle ilgili usulüne uygun olarak açılmış davası ya da karşı davası bulunmamaktadır. Davaya cevap dilekçesi ile ziynetlerinin aynen iadesini olmadığı takdirde bedelinin tahsilini talep etmiştir. Bu istek boşanma davasının eki niteliğinde olmadığından harcı verilerek açılacak bir davanın konusu olabilir.
Cevap dilekçesinde yer alan ziynetlere ilişkin istek ile ilgili olarak, mahkemece verilen önel üzerine nispi harç yatırılmış olması da cevap dilekçesini karşı dava haline getirmez.
Hal böyle olunca davalı kadının ziynetlere yönelik usulüne uygun olarak açılmış dava ya da karşı davası bulunmadığından bu istek hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde, kısmen kabul ve kısmen ret şeklinde hüküm kurulması ve kabul ve ret oranları dikkate alınarak taraflar yararına vekalet ücreti takdir edilmesi de doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/18897, K. 2012/14983, 4 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama