Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/19177 K.2012/16381

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı koca tarafından; nafakalar ve vekalet ücreti yönünden, davacı-davalı kadın tarafından ise; manevi tazminat, nafaka miktarları ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının davası boşanmaya ilişkin değildir. Davacı-davalı kadın açtığı davasıyla davalı -davacı kocasından kendisi ve çocuğu için Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı tedbir nafakası talebiyle birlikte kocasının başka bir kadınla yaşadığını belirterek 50.000,00 TL. manevi tazminat istemiştir. İstek boşanmanın eki niteliğindeki manevi tazminat olmayıp, Türk Medeni Kanununun 25 ve Borçlar Kanununun 49. maddesinden kaynaklanan manevi tazminattır.

Mahkemece davacı-davalı kadından manevi tazminat miktarı üzerinden nispi harcı (Harçlar Kanunu md.30-32) tamamlamasının istenilmesi; tamamlaması halinde görev hususu da düşünülüp, sonucuna göre karar verilmesi; aksi halde Harçlar Kanunu 30. maddede gösterilen şekilde işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.