Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/19190 K.2012/15200

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının kabul edilen, boşanma davası yönünden temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-davalı (kadın) Türk Medeni Kanunun 197. maddesi uyarınca kendisi ve müşterek çocuk için tedbir nafakası davası açmış, bu dava davalı-davacı (koca)'nın açtığı boşanma davası ile birleştirilmiş, mahkemece, boşanma davasının kabulüne, tedbir nafakası davası hakkında ise konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davalı-davacı (koca)'nın ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya hükmedildiğine göre ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlayan davacı-davalı (kadının) Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca açtığı nafaka davasının kabulü gerekirken, konusuz kaldığından bahisle bu dava hakkında karar verilmesine yer olmadğına şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.