KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/1934 E., 2012/9092 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Hınıs Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 10.11.2010
- Numarası
- Esas no: 2010/65 Karar no:2010/311
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkemece “davalılar arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık bulunduğu” (TMK.md.145/4) gerekçesiyle evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmiş, kararı davalılar T. ve F.e temyiz etmiştir.
F. bakımından temyiz süresinde değil ise de, davalılar arasında “mecburi dava arkadaşlığı” bulunduğundan ve davalıların ikisi hakkında tek bir hüküm verildiğinden temyiz dilekçesinin F. bakımından reddine karar verilmemiş, diğer davalı T.’in temyizinin, davalı F. bakımından da hüküm ifade ettiği kabul edilmiştir (6100 s. HMK.md.59-60).
Hükmü temyiz eden davalılar, temyiz dilekçesinde “aralarında dayı-yeğen hısımlık ilişkisi bulunmadığını, amca torunu olduklarını, evlenmeye engel olacak derecede hısımlık ilişkisini gösteren nüfus kaydının düzeltilmesi için Hınıs Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını, bu dava sonucunda lehlerine karar verildiğini” ileri sürmüşlerdir.
İleri sürüldüğü gibi nüfus kaydının düzeltilmiş olması halinde, mutlak butlanla sakatlık sonucunu doğuran evlenme engeli ortadan kalkmış olacağından, butlan kararı verilemeyecektir. O halde, nüfus kaydının düzeltilmiş olması bu davanın sonucuna etkili olacak ve neticeyi değiştirecektir.
Bu durumda, davalılardan, açtıkları nüfus kaydının düzeltilmesi davasıyla ilgili ayrıntılı bilgi alınması, açılmış bir davanın varlığı halinde, sonucunun beklenmesi, kesinlemiş ise buna ilişkin dava dosyasının getirtilip, incelenmesi ve hasıl olacak neticesine göre hüküm kurulması gerekir. Bu yönde araştırma yapılmak ve sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/1934, K. 2012/9092, 10 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama