Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20073 K.2012/16019

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından; kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ile manevi tazminata faiz uygulanması talebi yönünden, davalı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve davacıya verilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tedbir nafakasına, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan kendi tazminat taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kocanın eşini istemediğini belirterek "kız oğlan kız alacağım" şeklinde beyanlarda bulunduğu; babasının eşini kovmasına sessiz kaldığı ve cinsel ilişkinin gerçekleştirilmesi konusunda gereken ilgiyi göstermediği; buna karşılık davalı kadının ise eşini sevmediğini ve istemediğini belirterek babasının kendisine ikinci el birini bulacağını söylediği, eşine "sen erkekmisin" diye hakaret ettiği, ayrıca kocasının hastalığı sırasında onunla ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken; mahkemece davalı kadının daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı koca lehine manevi tazminata hükmedilmesi (TMKmd.174/2) isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.