Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20217 K.2012/16407

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmada davalının davacı ile aynı oranda kusurlu olduğunun gerçekleşmesine göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının kusura ve maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davacının davalıya sinkaflı küfürler sarfettiği de sabit kabul edilerek, bu sebeple davacı boşanmada daha fazla kusurlu bulunarak, davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmiştir. Oysa davacının eşine küfür ve hakaret ettiğine ilişkin görgüye dayalı bir tanık beyanı bulunmamaktadır. Davalı tanıklarının davalıdan aktardıkları olaylar da sabit kabul edilemez. Toplanan delillerden aile birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Eşit kusurlu olan taraf yararına da maddi tazminata hükmedilemez (TMK.m.174/1). Bu yön gözetilmeden davacının daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davalı yararına maddi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.