Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20525 K.2012/16357

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, velayet ve kadın yararına hükmedilen nafakalar yönünden; davalı-davacı tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı- davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın, eşine yönelik fiziksel şiddet eyleminden sonra kadının müşterek eve döndüğü ve tarafların evlilik birliğini devam ettirdikleri; böylece davalı-davacı kadının eşinin bu davranışını affettiği, en azından hoşgörü ile karşılamış sayılması gerektiği; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kocaya kusur olarak yüklenebilecek başka bir kusurlu davranışının ispatlanamadığı; buna karşılık, eşini sevmediğini söyleyen ve sadakatsiz davranan davalı-davacı kadının ise boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; davalı-davacı kadının boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3- Diğer taraftan, daha fazla veya tamamen kusurlu eş, yoksulluk nafakası talep edemez (TMK. m. 171). Durum böyleyken; boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılan davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

4- Yukarıda 2. bentte açıklandığı gibi evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusur tamamiyle davalı-davacı kadındadır. Bu durumda, mahkemece hatalı eşit kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kocanın manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır.