Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20766 K.2012/16732

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından tazminat talepleri yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kendisinin reddedilen kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının birleşen boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının kocanın kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarına karşılık; davacı-davalı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı, bu olaylardan sonra da tarafların barışıp biraraya geldikleri anlaşılmaktadır. Barışma olayı, barışmadan önceki tarafların kusurlu davranışlarına boşanma nedeni olarak dayanılamaması sonucunu doğurur. Barışma olayından sonra da, boşanma nedeni olabilecek nitelikte yeni bir olayın gerçekleştiği de usulünce kanıtlanmış değildir. Bu durumda, davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmediğinden; davanın reddi yerine, mahkemece yetersiz gerekçeyle davanın kabul edilip, boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.