Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20809 K.2012/16544

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların kadının açtığı ilk boşanma davasından sonra barışarak bir araya geldikleri, bu suretle önceki olayların affedilmiş, en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılacağı, ancak taraflar bir araya geldikten bir kaç gün sonra 12.10.2009 tarihinde davalı kocanın davacı kadına tekrar şiddet uyguladığı her iki davaya konu olayların (dava nedenlerinin) farklı oldukları, bu nedenle derdestlik itirazının da yerinde olmadığı takdir edilen tedbir nafakasının davacı kadın için dava tarihinden başlayacağının tabii olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.