Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2176 K.2012/699

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her üç dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-davalı kadının reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

Yapılan soruşturma sonucu, toplanan delillerle, davalı-davacı kocanın eşine karşı fiziksel şiddete başvurduğu, eşi hakkında "O, o kadar para eder mi" diyerek aşağıladığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu olaylardan sonra taraflar barışma için görüşme yapmışsa da; görüşme içeriğinden kadının eşininin belirtilen bu kusurlu davranışlarını affettiği veya hoşgördüğü sonucu çıkarılamaz.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalının davası yönünden boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.