Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/22368 K.2012/17394

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı boşanma davasıdır. Mahkemece davacı kadının kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; Konya 1. Aile Mahkemesinin 2007/455-679 sayılı dosyasında tarafların karşılıklı boşanma davalarının ispat edilemediğinden dolayı reddedildiği, kesinleştiği ve sonrasında tarafların biraraya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda açtıkları davalar reddedilen ve boşanma sebebi yaratan taraflar eşit kusurludur. Davacının ağır kusurlu olduğu gerçekleşmediğine ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği de sabit olduğuna göre davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken; isteğin reddi doğru olmamıştır.