Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/22389 K.2012/18091

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, hükmün boşanma davasının reddi ve maddi tazminatın niteliği yönünden; davalı koca tarafından ise, kusur belirlemesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delilerden, davalı kocanın eşine basit nitelikte fiziksel şiddet uyguladığı, eşinin ailesiyle görüşmemesi konusunda ona psikolojik baskıda bulunduğu, eşini ailesiyle birlikte oturmaya zorladığı ve haklı bir sebebe dayanmadan eşinin bakireliğinden kuşkulandığını söylediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı kadının bu olaylardan sonra internet aracılığıyla gönderdiği mesajlarla eşini affettiği gerekçesiyle boşanma davasının reddine karar verilmişse de; bu mesajların içeriğinin kocaya sitemlerin iletilmesi ve kocanın olası barışma girişimine karşı öneriye davet niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı kadının maddi tazminat isteğinin Türk Medeni Kanununun 174/1. madde kapsamında olduğu da anlaşılmakla, davacının boşanma isteminin kabulüne (TMK.md.166/1) karar verilerek, boşanmaya bağlı tazminat isteklerinin de karara bağlanması gerekirken; yetersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.