Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/23137 K.2012/17660

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının temyiz dilekçesi, davalıya 13.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği, davalının 30.12.2011 tarihinde katılma yoluyla hükmü temyiz ettiği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433/2. maddesi gereğince 10 günlük yasal sürenin geçtiği anlaşıldığından, davalının katılma yoluyla temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalının, davacının ailesinin evini basıp kapı ve eşyalarını kırdığı, davacının üzerine yürüdüğü, tehdit ettiği ve müşterek çocuğu zorla götürdüğü anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.