Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2347 K.2012/702

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın sadakat yükümlülüğüne aykırı olarak bir başka kadınla ilişki yaşayıp evlilik dışı bir çocuk sahibi olduğu, ayrıca eşini ortak konuttan kovduğu, buna karşılık davalı-davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını ve boşanmayı gerektiren olaylarda davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Taraflar arasındaki olayların taraflar üzerinde bıraktığı yıkıcı etki ve boşanmayı her iki tarafında istemesi karşısında; evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuk için bir yarar kalmamış; davacı-davalı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur.

Bu durumda boşanmaya davacı-davalı kocanın davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.