Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2624 K.2012/557

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden mahkemenin de kabul ettiği gibi, her iki tarafın da birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda kusur sadece davalı kadında olmayıp, davacı koca da kusurludur. Tarafların kusurunu birbirinden üstün tutma imkanı bulunmamaktadır. Durum böyleyken; mahkemece boşanmaya sadece davalının kusuru mevcut kabul edilip karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ancak davacının da eşit kusurlu olması Türk Medeni Kanununun 166/1.maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesine engel olmadığından; hüküm sonucu itibarıyla doğrudur. Bu nedenle, boşanma hükmünün yukarıda açıklanan şekilde gerekçesinin değiştirilerek onanmasına (HUMK.md.438/son) ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda 1.bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Davalı kadının geçimini sağlayacak herhangi bir gelir ve malvarlığı tespit edilmemiştir. Durum böyleyken; Türk Medeni Kanununun 175.madde koşulları oluştuğu halde; mahkemece kusurun sadece davalı kadında olduğu kabul edilip, bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.