Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2676 K.2012/570

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm koca tarafından velayet, kusur, maddi tazminat ve nafakalar, kadın tarafından ise kocanın kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Ortak çocuklardan 1999 doğumlu İ. , 2001 doğumlu C. ve 2004 doğumlu Z.'nin dava tarihi ve yargılaması sırasında davalı anne yanında bulunmalarına rağmen bu çocuklar nedeniyle davacı koca yararına yazılı şekilde 23.03.2010 tarihli ara kararıyla tedbir nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.