Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/3200 K.2012/1427

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm, kadın tarafından reddedilen boşanma davası; koca tarafından ise kadının kabul edilen bağımsız tedbir nafakası davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kocanın tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle eşlerin velayete tabi ortak çocuklarının bakım ve eğitim giderlerine katılma zorunluluğunda olmalarına; fiilen ayrı yaşayan davacı anne yanında kalan tarafların ortak çocuğu 2008 doğumlu M. C. için bu sebeplerle davacı anne yararına Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince hükmedilen tedbir nafakasında dava açan eşin aynı madde uyarınca ayrı yaşamada haklı olmasının gerekmediğinin anlaşılmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

b)Eşlerden birinin Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca kendisi için açtığı tedbir nafakası talebinde, nafaka talebinin kabulü için, öncelikle ortak çocuk için istenen tedbir nafakasından farklı olarak, davacı eşin ayrı yaşamada haklılığını kanıtlaması gereklidir. Toplanan delillerle davacı kadın eşinden ayrı yaşamada haklılığını kanıtlayamadığı halde; davalı kadının kendisi için tedbir nafakasına hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.