Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/4414 K.2012/1602

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; kusur, tazminatlar ve nafakalar, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kusur ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın tüm, davacı-karşı davalı (kadın)'ın, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, eşine fiziksel şiddet uygulayan, eşini istemediğini söyleyen, onu babaevine bırakıp arayıp sormayan ve güven sarsıcı davranan davalı-karşı davacı kocanın, boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı kadın yönünden Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.