Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/4427 K.2012/1747

Taraflar arasındaki davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından ziynet ve çeyiz eşyası alacağı; davalı-davacı (koca) tarafından ise kendi davasının reddi, kusur ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın tüm, davacı-davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı (kadın)'ın, koca'nın birleşen boşanma davasına karşı açtığı mütekabil boşanma davasında, çeyiz olarak getirdiği eşyaların iadesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Bu talebe ilişkin olarak davacı-davalı (kadın)'dan dava konusu yaptığı eşyaların cins, miktar ve değerleri açıklatılıp, gerekmesi halinde nispi harcı da tamamlatılıp (Harçlar Kanunu md.30-32) talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi gerekirken bu yön gözetilmeden hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.