Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/4579 K.2012/1774

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, dava ve karşı dava ve ferileri yönünden; davacı-karşı davalı (koca) tarafından da, lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı(karşı davalı)'nın eşine fiziki şiddet uyguladığı, davalı (karşı davacı)'nın da, kocasına hakaret ettiği ve onu evden kovduğu anlaşılmaktadır. Kadının barışma önerisi davacı (karşı davalı) koca tarafından kabul edilmemiş, "barışma" gerçekleşmemiştir. Bu nedenle sırf öneride bulunma, kocanın kusurlu davranışlarını affetme olarak görülemez. Bu halde taraflar arasında, ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen ve gelişen olaylar karşısında davalı da boşanma davası açmakta haklıdır. Öyleyse davalı tarafından açılan karşı boşanma davasının da kabulü ile boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, karşı boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.