Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/5976 K.2012/10694

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.04.2012 günü temyiz eden mirasçılar vekili Av. M. C.ve karşı taraf davalı Y.A. vekili Av. R. D. geldiler. Diğer davalı S. A. gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Kararı temyiz edenlerden U.'nin eşi A. S., mirasbırakandan önce 18.11.1994 tarihinde vefat ettiğinden, U.'nin mirasçılık sıfatı bulunmadığından temyiz istemi yersizdir.

2- Türk Medeni Kanununun 313/3. maddesi haklı sebeplerin mevcut olması ve evlat edinilenin en az beş yıldan beri evlat edinen ile aile halinde birlikte yaşamakta ise ergin kişilerinde evlat edinilebileceğini hükme bağlamıştır. Evlat edinen O.'ın altsoyu bulunmamaktadır. Eşi N. ise 18.01.2008 tarihinde vefat etmiştir. Evlat edinilmek istenen davalı Y.'de 12.08.2006 tarihinde evlenmiştir.

Davacı tanıkları evlat edinen ile davalı Y.'in beş yıldan beri aile halinde, birlikte yaşadıkları konusunda beyanda bulunmamışlardır. Mirasbırakan 13.07.2010 tarihli oturumda "davalı Y. evime gelerek yemek yapmakta, kendisi şu an benim evime yakın bir evde oturmaktadır." Şeklinde beyanda bulunduğu gibi, dava dilekçesindeki adresleri de farklı adreslerdir.

Evlat edinilmek istenenin, evlat edinenin yanına gelip gitmesi bir takım ihtiyaçlarını karşılaması, aile halinde birlikte yaşadıklarını göstermez. Türk Medeni Kanununun 313/3 madde koşulları gerçekleşmemiştir. İspatlanmayan davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Evlat edinmeye ilişkin başvuru hakkı, şahsa bağlı bir haktır; mirasçılara intikal etmez. Kanun, başvurudan sonra evlat edinenin ölümünün, diğer koşullar bundan etkilenmediği takdirde evlat edinmeye engel olmayacağını (TMK. m. 315/2) hükme bağladığına göre; mirasçılara evlat edinme başvurusunu (ölüm, evlat edinmeye ilişkin diğer koşulları etkilemedikçe) devam ettirme hakkının tanınması davayı olumsuz sonuçlandırma imkanını vermek anlamına gelir.

Olayda, mahkemece evlat edinme kararı verilmiş, karardan sonra evlat edinen ölmüştür. Verilen kararı, evlat edinenin mirasçılarının "halefiyet" gereği temyiz etme haklarının olduğunun kabul edilmesi, davayı olumsuz yönde sonuca bağlama neticesini hasıl edecektir. Bu ise, Türk Medeni Kanunun 315/2. maddesinde yer alan hükmü etkisiz ve işlevsiz hale getirekcektir.

Bu bakımdan, mahkemece "olumlu yönde oluşan" evlat edinme kararını, evlat edinenin ölümününden sonra mirasçılarının temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunmadığını düşünüyorum. Onlar ancak, şartlarının varlığı halinde oluşan evlatlık ilişkisinin kaldırılmasını isteyebilirler. Bu itibarla, temyiz edenlerin, bu hakları bulunmadığından temyiz başvurusunun reddi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.