Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6004 K.2012/4812

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur tespiti, maddi tazminat ve tedbir nafakası yönünden, davalı tarafından ise, boşanma, tedbir nafakası, maddi ve manevi tazminat ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı koca ağır kusurlu kabul edilmiş ise de; toplanılan delillerden davalının daha önce açtığı boşanma davasından 13.10.2005 tarihinde feragat ettiği, feragat tarihinden sonra kocadan kaynaklanan kusurlu bir davranışın kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda kusur tamamen davalı kadındadır. Açıklanan nedenlerle davacı kocaya bir kusur yüklenemez.

Taraflar reddedilen davadan sonra da biraraya gelmemişlerdir. Mahkemenin kusura ilişkin gerekçesi isabetli değilse de; boşanma hükmü sonuç olarak doğrudur. Bu durumda davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmek gerekmiş (HUMK.m.438/son), davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları doğru görülmemiştir.

2-Yukarıda 1 .bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda kusur tamamen davalı kadındadır. Durum böyleyken ve tamamen veya daha ağır kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemeyeceği (TMk.m.174/2) halde; mahkemece davalı kadın yararına yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi de isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.