Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6233 K.2012/15443

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Cumhuriyet Savcılığınca, tarafların nüfus sicilindeki kayıtlara göre amca-yeğen şeklindeki hısımlık ilişkisinin evlenme engeli (TMK. m. 129/1) oluşturduğu belirtilerek; Türk Medeni Kanununun 145. maddesi uyarınca davalıların evliliğinin iptali istenmiş, tarafların ve davalı tanıklarının nüfus kaydının gerçeği yansıtmadığı, tarafların gerçekte amca yeğen olmadıklarına ilişkin beyanları üzerine; mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hükmü Cumhuriyet Savcısı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 7. maddesi uyarınca resmi sicil ve senetler, belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bu kayıtlardaki gerçeğe uygun olmayan içerik, usulünce düzeltilmediği takdirde; resmi kayıtlardaki bilgilere itibar edilmesi gerekir. Kayıtlar düzeltilmeden, aksi yöndeki tanık beyanı esas alınarak hüküm kurulamaz.

Davaya konu olayda, evli olan davalılar, kayıtlardaki amca-yeğen olarak görülmelerinin nüfus siciline yanlış tescilden kaynaklandığını iddia ederek bu yönde delil gösterdiklerine göre; tarafların savunmaları doğrultusunda nüfus kayıtlarındaki bu hatalı tescili düzelttirmek üzere kendilerine dava açmak için süre verilmesi ve dava açtıkları takdirde de sonucunun beklenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.