Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6515 K.2012/4169

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz kusur tespiti, nafakalar, tazminatlar, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda nafaka talep eden davalı kadının ağır kusurlu olmadığı, ekonomik durumu itibariyle boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin sabit olduğu, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının oluştuğunun anlaşılmış bulunmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kocanın, davalı kadının hastalığı ile ilgilenmediği, kadının ailesi ile görüşmesini istemediği bu nedenle tartışma çıkardığı, davalı kadının da bulunduğu yere ilişkin eşine yalan söylediği, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve kadının manevi tazminat isteğinin reddi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece de kabul edildiği gibi davalı kadının, ziynet eşyalarına yönelik isteği konusunda harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun açılmış bir dava veya karşı davası bulunmamaktadır. Bu konuda "karar verilmesine yer olmadığına" şeklide hüküm kurmak gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde isteğin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.