Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6618 K.2012/3301

Taraflar arasındaki boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından her iki dava yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise hüküm altına alınan tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın, eşini güven sarsıcı davranışlarda bulunmakla suçladığı, ailesi ile görüştürmediği ve aşırı baskıcı olduğu; davalı-davacı kadının ise, kocasının yüzünü ve kolunu tırmaladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-davalı koca daha ziyade kusurlu ise de. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.