Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6711 K.2012/4449

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur, velayet, davacının reddedilen tazminat talepleri ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı koca terk hukuki nedenine dayalı olarak açtığı boşanma davasını 07.10.2009 tarihli dilekçesi ile ıslah ederek zina (TMK.md.161), haysiyetsiz yaşam sürme (TMK.md.163) ve onur kırıcı davranış (TMK.md.162/1) hukuki nedenlerine dayandığını bildirilmiş olmasına rağmen; mahkemece evlilik birliğinin temelinden sarsılma (TMK.md.166/1) hukuki nedenine dayanılarak boşanma kararı verilmiş olması doğru değil ise de; bu hususta temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yanlışlık eleştirilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Toplanan delillerden, davacı kocanın eşine hakaretine karşılık, davalı kadının da evlilik birliği içinde Soner adlı bir başka erkekle birlikte yaşamak suretiyle sadakat yükümlülüğünü ağır derecede ihlal ettiği ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocaya oranla daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kocanın maddi ve manevi tazminat isteklerini reddetmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.