Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/7334 K.2012/5978

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur, kişisel ilişki, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma hükmünün süresinde temyiz edilmediğinden 26.03.2011 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme şerhinin 01.04.2011 tarihinde işlendiği anlaşılmakla davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen davacı ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tarafların “aynı şehirde” “ayrı şehirde” oturmalarına göre farklı düzenlenmesi yanında “her iki halde de” geçerli olacak şekilde aynı şehir ve ayrı şehirde oturup oturmadıklarına bakılmaksızın bir düzenleme daha yapılmıştır.

Kararda yer alan düzenlemeye göre, davacı baba “ayrı şehirde” oturuyor ise çocuklarla “1-30 Ağustos tarihleri arasında” kişisel ilişki kurabilecek, aynı veya ayrı şehirde oturuyor olsa bile “küçüğün eğitimi süresince yarıyıl tatillerinde 1 hafta ve her yıl 1-20 Temmuz tarihlerinde” tekrar kişisel ilişki hakkını kullanabilecektir.

Bu şekildeki geniş bir düzenleme yaz döneminin büyük bir bölümünde çocukların baba yanında kalması sonucunu hasıl edeceğinden annenin velayet görevini yerine getirmesine mani olacağı gibi infazda duraksama da yaratır. Bu bakımdan açıklanan şekildeki kişisel ilişki bundan beklenen amaçla uyumlu ve küçüğün menfaatine uygun bulunmamıştır.

Tarafların “aynı şehir” “ayrı şehir” ayrımına gidilmeksizin taraflar bakımından infazda duraksama yaratmayacak ve çocukların menfaatlerine uygun düşecek şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.