Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/7440 K.2012/4874

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm aile konutu şerhinin kaldırılması talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Taraflar arasındaki evlilik birliğinin, hükmün boşanma bölümünün temyiz edilmemesi suretiyle kesinleşerek sona erdiği anlaşılmaktadır. Yerel mahkeme tarafından aile konutu şerhinin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiş ise de, evlilik birliğinin “karardan sonra” sona ermiş olduğu gözetilerek bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Aile konutu hakkındaki Türk Medeni Kanununun 194. maddesindeki koruma; evlilik devam ettiği sürece mevcuttur. Evlilik her hangi bir sebeple sona ererse; koruma kalkar. Aile konutu şerhi konulması talebinin ileri sürüldüğü tarihte ve boşanma kararının verildiği tarihte tarafların evliliği sürmektedir. Davacının, aile konutu şerhinin kaldırılması sebebi olarak gösterdiği hususlar kanıtlanamamıştır.

Sonradan evliliğin boşanmayla sona ermesi ve buna bağılı olarak aile konutu korumasının da ortadan kalkmış olması; isabetli olan talebin reddi kararını isabetsiz hale getirmez. Değişen yeni duruma göre davacı dilediği takdirde aile konutu şerhinin kaldırılması için yeni bir dava açabilir. Aksi kabul, dava açtığı sırada haksız olan davacıyı haklı konuma getirmiş olur.

Bu durumun sonucu olarak; davalı vekalet ücreti ve yargılama gideri alabilecek durumdayken; tersine bunları ödemekle yükümlü duruma düşecektir. Bu nedenle aile konutu şerhinin kaldırılması talebinin reddine ilişkin yerel mahkeme hükmünün onanması gerektiğini düşünüyorum.