Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/7643 K.2012/5435

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan "fiili ayrılık" sebebiyle boşanma isteğine ilişkindir. Davalının yokluğunda görülmüştür. Bu davaya dayanak yapılan retle sonuçlanan ilk boşanma davasında; davalının Konya Huzurevine kabulü sırasında alınan 24.4.2007 tarihli doktor raporunda. 1926 doğumlu olan davalıda "senilite ve buna bağlı koğnitif bozukluk" tespit edildiği ve "oryantasyonun tam olmadığı" bildirilmiştir.

O tarihte tespit edilen bu rahatsızlık, aradan geçen süre de nazara alındığında ve davalı halen dahi aynı huzurevinde barındığına göre, bunama (demans) durumunu akla getirmektedir. Taraf ve dava ehliyeti dava şartı olup, res'en gözetilir ve bu konu kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, davanın her aşamasında, ileri sürülsün ya da sürülmesin kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür (6100 s.HMK.m.115/1).

Bu bakımdan davalıda dört yıl önce tespit edilen "senilite ve buna bağlı koğnitif bozukluğun" mevcut durumunun, davalının vesayet altına alınmasını gerektirip gerektirmediğinin araştırılması (HMK.m.56/1) ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesi gerekir. Bu yön gözönünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.