Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/7652 K.2012/5433

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından; kusur ve maddi tazminat yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise yoksulluk nafakası ve maddi tazminat miktarı ile reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı-davalı kocanın eşine ve ailesine; çocuklarının olmamasını bahane edip başkasıyla evlenmek istediğini söyleyip, eşine bu bayanla birlikte yaşamayı teklif ettiği, bu suretle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kocanın bu eylemleri davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olup, bu yön gözetilmeksizin davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi kapsamında kalan manevi tazminat talebinin yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.