Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8104 K.2012/5724

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm yetki ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK.md.168). Tercih hakkı davayı açana aittir. Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK.md.19/1).

Davacı kadının evlenmeden önceki yerleşim yerinin de Manisa olduğu, tekrar aynı adresdeki babaevine döndüğü, adres kayıt sistemine bu değişikliği bildirdiğinin anlaşılmasına göre, sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerin ve davacının yerleşim yerinin 27.8.2010 tarih itibariyle Manisa olduğu anlaşılmaktadır. Dava ise bu tarihten sonra 23.09.2010 tarihinde açılmıştır.

Bir kimsenin adres kayıt sisteminde gösterilen adresi yerleşim yerine karine olup; aksi sabit oluncaya kadar kişinin yerleşim yeri olarak kabul edilmesi gerekir (Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m.13/1). Dosya kapsamından dava tarihi itibariyle davacının yerleşim yerinin Manisa olmadığını gösterir bir delil bulunmamaktadır. O halde mahkemenin yetkisine yönelik itirazın reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.