Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9047 K.2012/6308

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle, davalı kocanın eşine seslenirken, ismi yerine “şist-lan” tabirlerini kullandığı, abisi ile davacı kadın arasında gerçekleşen taşınmaz ihtilafından dolayı 09.01.2010 tarihinde davasını geri çekmeyi kabul etmeyen davacıya hakaret ettiği ve davacı kadının şikayeti üzerine ceza mahkemesinde yargılanıp mahkum olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı kadının katılma alacağı ve değer artış payı davaları hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.