Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9173 K.2012/6237

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların 11.3.2008 tarihinde nikah yaptıkları, nikahtan sonra davacının Almanya'ya gittiği ve önceki eşinden olma çocuklarıyla birlikte Almanya'da yaşamını sürdürdüğü, davalının ise Türkiye'de kendi ailesinin yanında kaldığı, kocanın senede 40-45 gün süreyle çocuklarıyla birlikte izine geldiği, davalı ile de bu sürede birlikte oldukları, davacının, eşini yurtdışına yanına aldırmadığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Davacı tanıklarının "izine geldiklerinde davalı, davacının önceki evliliğinden olan çocuklarına sevgi göstermediğine ve bakmadığına" ilişkin beyanları somut maddi hadiselere dayanmamaktadır. Bu beyanlar, taraflar arasında davalıdan kaynaklanan sebeplerle bir geçimsizlik bulunduğunu kabule elverişli ve yeterli değildir.

Evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliği kabule elverişli ciddi sebep ve deliller tespit edilememiştir. Bu itibarla davanın reddi yerine yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru görülmemiştir.