Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9512 K.2012/8256

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından velayet, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı tarafından ise tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası içinde talep edilen boşanmanın fer'i (eki) niteliğindeki tazminatların reddedilen bölümü üzerinden davacı-davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-davacının tüm, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Koca tarafından daha önce açılan boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren başlayan üç yılı aşkın fiili ayrılık süresi zarfında davalı-davacı tarafından kocası aleyhinde biri 8.2.2006 tarihinde, diğeri 31.10.2007 tarihinde olmak üzere iki ayrı boşanma davası açıldığı, bunlardan ilkinin "kadının tam kusurlu olduğu" gerekçesiyle, ikincisinin ise feragat sebebiyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bu davaların açılma tarihinden sonrada yeni bir olayın varlığı iddia ve ispat edilememiştir. Bu durumda ortak hayatın yeniden kurulamamasındaki kusur tamamen davalı-davacı kadına aittir. Nitekim mahkemece de kadın ağır kusurlu olarak kabul edilmiştir. Boşanmada tamamen ya da daha fazla kusurlu olan taraf yararına yoksulluk nafakası takdir edilemez (TMK.md.175). Bu yön gözetilmeden davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmolunması doğru görülmemiştir.