Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9624 K.2012/7630

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı "tam kusurlu" kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının eşine hakaretlerde bulunduğu ve fiziksel şiddet uyguladığı gerçekleşmiş ise de; davacının da Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/590 esas sayılı dosyasındaki delillerden, güven sarsıcı davranışlarının olduğu ve eşinden soğuduğunu söylediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre; evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığının kabulü gerekir. Hal böyleyken mahkemece davalının tam kusurlu olarak kabul edilmesi doğru değil ise de, eşit kusur halinde de Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiş olacağından; verilen boşanma kararı sonucu itibarıyle doğrudur.

Bu nedenle boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK. md. 438/son) karar verilmiş ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemez. Türk Medeni Kanununun 174/ 2. maddesindeki tazminat verilmesi koşulları oluşmamıştır. Öyleyse, davacı kocanın manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.