Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9908 K.2012/7681

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı (kocanın) eşine hakaret ettiği, misafirlerine kötü davrandığı ve eşini evden kovduğu, davalı-davacı kadının ise birlik görevlerini yerine getirmediği, eşiyle birlikte görünmekten kaçındığı, eşi ile evliliğini yakınlarından sakladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından boşanma koşulları gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı-davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerçekleşmediğine ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği de sabit olduğuna göre davalı-davacı kadın yararına uygun miktar yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken isteğin reddi doğru olmamıştır. 3-Davalı-davacı kadının birleşen tedbir nafakası davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.