Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9940 K.2012/7698

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği, davalı kadının da ev eşyalarını toplayıp habersizce evden ayrılmak suretiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu sabittir.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine, davalı kadının da davaya karşı çıkmasının davalı bakımından korunmaya değer bir yararının bulunmamasına göre (TMK. md.166/2) boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru olmamıştır.