Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10093 K.2012/26951

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının boşanma davası açmakta haklılığı kabul edilerek, davalı kocanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verildiğine göre, davada haklı olduğu kabul edilen davacının hükmün boşanmaya ilişkin bölümünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından davacının bu yöne ilişkin temyiz talebinin REDDİNE,

2-Davacı kadının diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında kendisi yönünden nafaka ve tazminat taleplerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b)Müşterek çocuk Gizem için kısa kararda tedbir ve iştirak nafakası takdir edilmesine rağmen, gerekçeli kararda bu yönde bir hüküm kurulmayarak tedbir ve iştirak nafakası yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.