Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10530 K.2012/30524

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası ile müşterek çocuklar 2000 doğumlu İsmail ve 2005 doğumlu Aykut için ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakaları azdır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun yoksulluk ve iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Toplanan delillerden davacının Afyonkarahisar Merkez ilçede, davalının ise Afyonkarahisar ili Sinanpaşa ilçesinde yaşadıkları anlaşılmaktadır. Her ayın birinci ve üçüncü haftası Cumartesi günü saat 10:30 ile 18:30 saatleri arası yatısız olarak ve her yıl 1-7 Temmuz arası kişisel ilişki kurulması yetersiz olup kişisel ilişkinin amacına uygun düşmediği gibi babalık duygularının da tatminine elverişli değildir. Velayetleri anneye verilen müşterek çocuklarla baba arasında her ayın belirli haftalarında, hafta sonu yatılı olacak şekilde ve yaz tatilinde daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.