Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10551 K.2012/28681

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm,şahsi ilişki tesisi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiş, hükmün sadece ortak çocukla babası arasındaki kişisel ilişkiye yönelik bölümü temyiz edilmiş; diğer bölümleri kesinleşmiştir. Anlaşmalı boşanma kararına esas olan tarafların irade açıklamalarında, kişisel ilişki düzenlemesinin yer almadığı, bu konuda mahkemece re'sen düzenleme yapıldığı görülmektedir.

02.02.2012 tarihinde doğmuş olan ortak çocuk M.A.ın; emzirme çağında ve bu nedenle daha yoğun anne bakım, ilgi ve şefkatine ihtiyaç duyacağı göz önüne alındığında; mahkemece yapılan kişisel ilişki düzenlemesinde, çocukla babası arasında Temmuz ayında kurulan kişisel ilişki süresi fazla olmuştur.

Bu durumda; davanın anlaşmalı boşanma olarak sonuçlandırılması sebebiyle; mahkemece kişisel ilişki konusunda tarafların beyanlarının alınması, tarafların anlaşamamaları veya bu konudaki anlaşmanın hakim tarafından uygun bulunmaması halinde, hakimin tarafların ve çocuğun menfaatlerini göz önünde tutarak gerekli gördüğü kişisel ilişki sürelerini belirlemesi, hakim tarafından yapılan değişikliğin taraflarca da kabul edilmesi halinde bu doğrultuda hüküm tesis edilmesi; değişikliğin taraflarca kabul edilmemesi halinde ise, bu konuda uzman incelemesi yaptırılmak suretiyle daha uygun süreli kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerekir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Kişisel ilişki konusunda henüz bir "anlaşma" gerçekşemediği halde hükmün boşanma bölümünün kesinleştiğini kabul etmek mümkün değildir.