Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11070 K.2012/17058

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.04.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı H.E.ile vekili Av. F. A.ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı Ö. E.vekili Av. G.D. Ş.geldiler.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmemesine karşılık güven sarsıcı davranışlar sergileyen, eşine hakaret eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı-davacı kadın boşanmaya sebep olan olaylardan daha fazla kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin (TMK m.175) reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Boşanmaya neden olan olaylarda eşine oranla daha az kusurlu bulunduğu anlaşılan davacı-davalı koca yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi gerekirken manevi tazminata ilişkin talebin reddi, maddi tazminat konusunda ise olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.