Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11478 K.2012/30818

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, nafaka davasının reddedilen kısmı ile kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-davalı kadının, kocanın boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı koca, Türk Medeni Kanunu'nun 166/son maddesi gereğince fiili ayrılık nedenine dayalı olarak açtığı davada, kendisi tarafından açılan ve retle sonuçlanan İzmir 1. Aile Mahkemesinin 14.09.2005 tarihinde kesinleşen dava dosyasına dayanmıştır.

Davalı-davacı kocanın retle sonuçlanan bu davadan sonra 2007 yılı Ocak ayına kadar eşiyle bir araya gelip evlilik birliğini yeniden tesis ettikleri davalı-davacı koca tarafından fiili ayrılık nedenine dayalı açılıp reddedilen İzmir 9. Aile Mahkemesinin 26.6.2009 tarihinde kesinleşen dava dosyasıyla belirlenmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kocanın ilk açtığı boşanma davasından sonra tarafların bir araya geldikleri ve Türk Medeni Kanunu'nun 166/son maddesindeki şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığına göre, davalı-davacının boşanma davasının kabulü doğru görülmemiştir.