Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11766 K.2012/28922

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı koca tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen, müşterek çocuğun hastalığı ve tedavisi ile ilgilenmeyen davalı kocanın, kendisine ağır hakaretlerde bulunan davacı kadına göre daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken davalının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş, (HUMK.m.d. 438/son) davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.l74/l) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.